کالکشن شال نخی چاپی طرحدار لوزی کد27

کالکشن شال نخی چاپی طرحدار لوزی

متریال پارچه نخی ایرانی با کیفیت اعلا

قواره ی تقریبی شال 188 در 68 سانتی متر

وزن تقریبی شال 90 گرم و بسیار سبک

در سه رنگ شال سرخابی و شال سبز و شال نارنجی

روانشناسی رنگ سرخابی یا مجنتا Magenta

سُرخابی یا مَجنتا (به انگلیسی: Magenta) یا ارغوانی روشن، رنگی شاد و زنده است در فاصله ای برابر میان دو رنگ اصلی سرخ و آبی. نام آن از یکی از اقلام آرایشی سنتی ایرانی به نام سرخاب گرفته شده است.

در معنای رنگ ها، سرخابی نشان دهنده عشق جهانی در بالاترین سطح خود است. شفقت، مهربانی و همکاری را ترویج می کند و حس احترام به خود و رضایت را در کسانی که از آن استفاده می کنند تشویق می کند. ملایم و دلسوز در رویکرد خود، باعث پذیرش، تحمل، حمایت و صبر می شود. سرخابی رنگ ناسازگار، روح آزاد است. این شما را وادار می کند تا مسئولیت ایجاد مسیر خود را در زندگی به عهده بگیرید و فعالیت رویایی را افزایش می دهد و در عین حال به شما کمک می کند تا جاه طلبی ها و خواسته های خود را به واقعیت تبدیل کنید.

سرخابی نشان دهنده چیست؟

سرخابی رنگ هماهنگی جهانی و تعادل عاطفی است. حاوی شور، قدرت و انرژی قرمز است که توسط درون نگری و انرژی آرام بنفش مهار شده است.

شفقت، مهربانی و همکاری را ترویج می کند. رنگ سرخابی رنگی از نشاط، شادی، رضایت و قدردانی است. اکثر مردم در شرکت آن احساس خوش بینی بیشتری می کنند.

گل فوشیا الهام بخش این رنگ دوست داشتنی است. سرخابی یک رنگ قرمز مایل به ارغوانی با تعریف متنوع و زیبا است که به طور مصنوعی ایجاد شده است. در مانیتور کامپیوتر، اگر آبی و قرمز را به طور مساوی مخلوط کنید، رنگ سرخابی تولید می شود. دامنه خود رنگ بسیار متفاوت است. اگر بخواهید آن را در چرخه رنگ جستجو کنید، آن را بین رنگ های قرمز و آبی پیدا می کنید. سرخابی با رنگ سبز بسیار خوب است. بسیار معمول است که سرخابی را روی پس زمینه سبز قرار دهید تا کنتراست سریع دو رنگ را نشان دهید.

نام سرخابی در سال 1860 به وجود آمد. سرخابی، که به طور رسمی فوشسین نامیده می شود، در جشن جنگ ایتالیا و فرانسه که در مکانی به نام نبرد سرخابی به پیروزی رسید، تغییر نام داد. نبرد بین اتریشی ها و فرانسوی ها درگرفت. روز جنگ در 4 ژوئن 1859 در نزدیکی شهر کوچکی به نام Magenta واقع در لمباردی بود.

همچنین در نیمه دوم قرن نوزدهم، در حالی که مهاجران در حال استعمار یک مرز در آمریکا بودند، مالکیت رنگ های آنیلین در خطر بود. این رنگ‌ها خانواده‌ای از رنگ‌های مصنوعی بودند که از قطران زغال‌سنگ چسبنده و سیاه تولید می‌شدند. نام آنیلین از آنیل، اسپانیایی به معنای نیل، در سال 1826 توسط Otto Unverdorben، یک شیمیدان آلمانی که بر جداسازی رنگ گیاه نیل در آزمایشگاه خود تمرکز داشت، گرفته شد.